Pedagog

Dekalog dla rodziców dzieci dyslektycznych

opr.: prof. dr hab. Marta Bogdanowicz
NIE - "nie czyń bliźniemu, co Tobie niemiłe".

  1. Nie traktuj dziecka jak chorego, kalekiego, niezdolnego, złego lub leniwego.
  2. Nie karz, nie wyśmiewaj dziecka w nadziei, że zmobilizujesz je to do pracy.
  3. Nie łudź się, że dziecko "samo z tego wyrośnie", "weźmie się w garść", "przysiądzie fałdów" lub że ktoś je z tego "wyleczy".
  4. Nie spodziewaj się, że kłopoty dziecka pozbawionego specjalistycznej pomocy ograniczą się do czytania i pisania i skończą się w młodszych klasach szkoły podstawowej.
  5. Nie ograniczaj dziecku zajęć pozalekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń.
    TAK - "strzeżonego Pan Bóg strzeże".
  6. Staraj się zrozumieć swoje dziecko, jego potrzeby, możliwości i ograniczenia, aby zapobiec trudnościom szkolnym.
  7. Spróbuj jak najwcześniej zaobserwować trudności dziecka: na czym polegają i
    co jest ich przyczyną. Skonsultuj się ze specjalistą (psychologiem, pedagogiem, logopedą).
  8. Aby jak najwcześniej pomóc dziecku:
  • zaobserwuj w codziennej pracy z dzieckiem, co najskuteczniej mu pomaga,
  • korzystaj z odpowiedniej literatury i fachowej pomocy nauczyciela - terapeuty (w formie terapii indywidualnej i grupowej),
  • bądź w stałym kontakcie z nauczycielem i pedagogiem szkolnym.
  1. Bądź życzliwym, pogodnym, cierpliwym przewodnikiem i towarzyszem swego dziecka w jego kłopotach szkolnych.
  2. Chwal i nagradzaj dziecko nie tyle za efekty jego pracy, ile za włożony w nią wysiłek. Spraw, aby praca z dzieckiem była przyjemna dla was obojga.

Czym jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna w szkole?

Dyrektor szkoły organizuje pomoc psychologiczno-pedagogiczną. Uczniowie i ich rodzice/opiekunowie oraz nauczyciele mogą korzystać z niej dobrowolnie i nieodpłatnie. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu jego indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych, wynikających w szczególności:

  • z niepełnosprawności;
  • z niedostosowania społecznego;
  • z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;
  • ze szczególnych uzdolnień;
  • ze specyficznych trudności w uczeniu się;
  • z zaburzeń komunikacji językowej;
  • z choroby przewlekłej;
  • z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;
  • z niepowodzeń edukacyjnych;
  • z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;
  • z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana rodzicom uczniów i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania jej efektywności. Czasem, w przypadkach złożonych i przekraczających kompetencje pracowników szkoły, w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej wskazywane są inne zewnętrze instytucje realizujące zadania z tego obszaru np. poradnie psychologiczno-pedagogiczne, poradnie zdrowia psychicznego, ośrodki terapeutyczne, instytucje pomocy społecznej i inne. W szkole pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielają uczniom nauczyciele oraz specjaliści wykonujący szkole zadania z tego zakresu, w szczególności psycholodzy, pedagodzy, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z:

  • rodzicami uczniów;
  • poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi,
  • placówkami doskonalenia nauczycieli;
  • innymi szkołami i placówkami;
  • organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana z inicjatywy:

  • ucznia;
  • rodziców ucznia;
  • dyrektora szkoły;
  • nauczyciela, wychowawcy lub specjalisty, prowadzących zajęcia z uczniem;
  • pielęgniarki szkolnej;
  • poradni;
  • pracownika socjalnego;
  • asystenta rodziny;
  • kuratora sądowego.

W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna może być udzielana uczniom w następujących formach:

  • zajęć rozwijających uzdolnienia (45 minut, w grupie do 8 uczniów);
  • zajęć dydaktyczno-wyrównawczych (45 minut, w grupie do 8 uczniów);
  • zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, rozwijających umiejętności uczenia się lub kompetencje emocjonalno - społeczne (60 minut, w grupie do 10 uczniów) oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym (60minut, w grupie do 5 uczniów)
  • zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia

 i kariery zawodowej;

  • warsztatów;
  • porad i konsultacji.

W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana, również rodzicom uczniów i nauczycielom, w formie porad, konsultacji, warsztatów i szkoleń.

Jolanta Łebek – pedagog CKZiU

© 2017 Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Sosnowcu
Używamy ciasteczek. Czytaj . . .
Klauzula Informacyjna RODO Czytaj . . .